Tropimy najpopularniejsze smaki

Każde miejsce na świecie ma swój niepowtarzalny smak. W dzisiejszych czasach dzięki łatwości w podróżowaniu smaki te przenikają się, łączą i sprawiają, że nasze kulinarne życie jest znacznie bogatsze. Oto lista specjałów które chyba już na stałe zawitały w naszym kraju.



apfel strudel
Jabłkowa  masa z dodatkiem rodzynków  zawinięta w cieniutkie płatki ciasta i przyprószona cukrem pudrem  pochodzi z Austrii. Przepis  na strudel Austriacy zaczerpnęli od Turków, którzy do  swojej baklavy dodawali jeszcze duże ilości miodu i orzechów.  Austriacy nieco zmodyfikowali przepis, nadali mu lekkości i sprawili, że jabłkowy strudel znany jest na całym świecie.

bagietka
Ta długa, pszenna i niezwykle chrupiąca bułka pochodzi z Francji. I jest dla Francuzów obowiązkowym dodatkiem do wszelkich posiłków. Chyba nie będzie przesadą stwierdzenie, że bagietka  jest symbolem tego kraju porównywalnym do wieży Eiffla.

balsamico
We Włoszech octem balsamicznym przyprawia się sosy, drób, mięsa, ryby, a nawet desery. W niektórych rejonach Italii popija się go po posiłku niczym dobre wino. I tak jak za dobre wino tak i za balsamico Włosi są gotowi słono zapłacić. I tak na 100 ml 50-letniego Aceto Balsamico Tradizionale-Cesare trzeba wydać około 1000 zł.

camembert
Podczas Rewolucji Francuskiej  paryski ksiądz uciekając przed gilotyną znalazł schronienie w normandzkiej wsi Camembert.  A w podzięce za nocleg swoim gospodarzom podał przepis na  delikatny, pokryty smakowitą pleśnią ser. Obecnie camembert znany jest  niemalże na całym świecie. Powstała nawet  dyscyplina sportu - rzut camembertem w dal, a  aktualny rekord wynosi 40 metrów.

foie gras
I znowu francuski choć najbardziej kontrowersyjny przysmak świata. W zasadzie został  wynaleziony przez Egipcjan, którzy jako pierwsi zaczęli przekarmiać  gęsi, tak aby ich wątroby były jak najtłustsze. Jednakże odkąd Ludwik XVI uznał gęsie wątróbki daniem godnym królów, foie gras zyskał popularność jako typowo francuski rarytas.

fondue
Gorący kociołek bulgoczącej masy serowej to szwajcarski wynalazek.  Zmuszeni sytuacją materialną Sswajcarzy nie chcieli dopuścić, aby zmarnowała się choćby odrobina drogiego sera i  zaczęli  przetapiać wyschnięte resztki, dodając do smaku wino, czosnek, musztardę i inne dodatki.
Fondue zyskało światową sławę dzięki swojemu integracyjnemu charakterowi . Spożywa się je bowiem ze wspólnego garnka zanurzając w nim kawałki bagietki, mięsa lub grillowane warzywa.

hamburger
Na początku  XIX w sądzono, że mielona wołowina jest bardzo zdrowa, a dietetycy zalecali, aby spożywać ją trzy razy dziennie.  Na pomysł połączenia mięsa z bułką wpadł  sprzedający na targu wołowe kotlety, 15-letni Charlie Nagreen ze stanu Wisconsin. W 1924 roku, wraz z otwarciem pierwszej restauracji fast food - White Castle, hamburger stał się przekąską masową. Kotlet w bułce kosztował wtedy 5 centów i był podawany z frytkami.

Całe Indie pachną masalą. Mieszanką orientalnych ziół, korzeni i nasion, która nadaje smaku niemal wszystkim hinduskim potrawom.   Jej skład zmienia się w zależności od nastroju kucharza i rejonu w którym powstaje. Zachwyca bogactwem aromatów: kolendry, kasji,  kminku, kardamonu, cynamonu, goździków, imbiru, czarnego pieprzu, gałki muszkatałowej. Ponieważ zapach masali nie jest trwały, należy dodawać ją pod koniec gotowania.

Słony, pachnący dymem, niezwykle aromatyczny smakołyk ze złocistą skórką pochodzi  Podhala.  Wyrabia się go w tradycyjny sposób, mocząc w solance i wędząc na ogniu w góralskich szałasach. Oscypki produkuje się na Podhalu od XV wieku, a ich nazwa  pochodzi od oscypiorek, czyli drewnianych foremek do wytwarzania sera. Podhalański serek przygotowuje się teraz do zdobycia europejskich stołów. I według serowych specjalistów kariera stoi przed nim otworem.

Przepis na  pesto jest niezwykle prosty: bazylia, czosnek, mocna oliwa, starty ser pecorino lub parmezan i garść orzeszków piniowych. Ucierany w moździerzu, zielony sos narodził się w Ligurii, uważanej za najbardziej aromatyczną prowincję Włoch. Doskonale komponuje się z makaronami,  rybami, jajkami, pieczonymi ziemniakami i  sosem vinaigrette. Obecnie popularna jest także jego czerwona odmiana - pesto pomidorowe. 
W wielu miejscach na świecie pesto dodawane jest do pizzy, zapiekanek i sałatek.

Prototyp pizzy powstał w VI w.p.n.e w Persji, a następnie przepis udoskonalili wieśniacy z Neapolu, czyniąc z pizzy ważne danie w swoim jadłospisie. Z czasem ciasto zaczęto podawać z mięsem, czosnkiem, miętą, pieprzem, oliwą, anchovies i  pomidorami.  Dziś można ją zjeść wszędzie. Jej najbardziej popularna wersja, czyli margherita powstała w 1889 roku. Podczas wizyty królowej Margherity di Savoia w Neapolu miejscowy mistrz wyczarował pizzę we włoskich kolorach narodowych: białym od mozzarelli, zielonym od bazylii i czerwonym od pomidorów.

sajgonki
Zawijane w ryżowy papier dim sum w restauracjach Sajgonu serwuje się wraz z aromatycznymi liśćmi kolendry, mięty, sałaty, plasterkami ogórka i miską ostrego sosu nuoc cham. W porze obiadowej tysiące Chińczyków okupuje herbaciarnie, gdzie  wśród najróżniejszych przystawek serwuje się właśnie sajgonki.
Obecnie dim sum konsumowane  są w wielu miejscach na świecie, a ich skład ulega różnym wariacjom. 

Był 4 lipca 1924 roku meksykański restaurator Ceasar Cardini właśnie miał zamykać swój lokal kiedy pojawiła się gromadka wygłodniałych gości. Ponieważ był to koniec weekendu spiżarnia świeciła pustkami. Podał więc to, co miał: długie liście sałaty rzymskiej, gotowane jajka, strzępki parmezanu, grzanki, wszystko doprawione oliwno-czosnkowym dressingiem. Goście byli zachwyceni, a sława sałatki przekroczyła wkrótce meksykańsko-amerykańską granicę i dziś sałatka Cezara jest obowiązkową pozycją w menu wielu restauracji na całym świecie.

Bułgarskie, pachnące słońcem pomidory, ogórki, kilka krążków cebuli, na to starty na wiórki słony ser solan lub opcjonalnie feta. Jeszcze kilka kropli oleju słonecznikowego, trochę octu, pieprz i sól. Oto sałatka szopska w oryginalnej postaci.
W różnych zakątkach globu przepis jest modyfikowany i tak na przykłąd polscy restauratorzy do oryginalnego przepisu dodają sałatę i kukurydzę.

sushi
Sushi przyrządza się z surowej, świeżej ryby, ryżu ugotowanego z dodatkiem octu ryżowego, ostrego chrzanu wasabi, marynowanego imbiru oraz sosu sojowego. Płatek ryby z bryłką ryżu otoczone paseczkiem wodorostów nori tworzą harmonijną całość. Sztuka przyrządzania sushi to najwyższy stopień kulinarnego wtajemniczenia. Artyści lepią ryżowe kulki tak, że wszystkie ziarenka są ułożone równolegle, a kawałki ryb równo poprzycinane. Sushi to niewątpliwie znana na całym świecie wizytówka Japonii.

Włoska szynka to zapewne arystokratka wśród wędlin. Prosciutto di parma suszy się przez kilka miesięcy, naturalnie i  bez żadnych "przyspieszaczy".  Jej przejrzyste jak pergamin, cienkie plasterki wyśmienicie smakują z melonem. Równie smakowite są jej zagraniczne kuzynki: jamón, serrano z Hiszpanii i chorwacka szynka prsut.

tortilla

Cienkie kukurydziane naleśniki to dla mieszkańców Ameryki Południowej podstawowy dodatek. Robią z nich tacos,enchiladas lub smażą quesadillas. Nadzienie przygotowują na bazie avocado, sera lub fasoli. Tortille trafiły do barów sieci Taco Bell oraz eleganckich restauracji serwujących specjały kuchni meksykańskiej, a sami mieszkańcy Stanów Zjednoczonych konsumują co roku prawie sześć milionów sztuk tych kukurydzianych placków.

Komentowanie tylko dla zalogowanych Użytkowników.